Oysa doğarken ben ortak olmuştum abimin sevgisine.
Yürekleri kocaman severler bizi delicesine
Hissederim sevgilerini doğduğum günden beri
küçücük yüreğimde.
Her gün saçımı örerdi annem ve sıcacık elleri…
Üşenmeden yedirirdi sabahları, giydirirdi beni.
Bir taraftan babam kollarını açarak gelirdi
Ve tatlı sabah öpücüğünü verirdi…
Hafta sonları yorulmadan gezdirirdi bizi.
O kadar güzel ki olmak sevimlileri…
Bir taraftan yapılan abimin eğlenceli halleri
Bir insan hep mi güldürür ailesini!
Neşesiyle birlikte sevgi dolu yüreği, içi…
Ne güzel… Oldum ailemin canının içi.
İnsan bu kadar çok sevmeli ailesini
Bilmeli değerini, annesinin ellerini…
Her gün beklemeli babasının işten gelişini
Ve en güzeli her gün abisiyle gülüşmeli
Kendimi o kadar şanslı hissediyorum ki!
Doğarken ben seçmedim ailemi
Ama bir daha gelsem bu dünyaya, olarak sevimli
Yine isterim onların sıcak sevgisini
Tekrar isterim babamı, annemi, abimi…
Ailemi…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder