Bir ağustos günüydü
Gösterdin bana
gülüşünü.
Yanakları anımsatırdı,
kırmızı gülü
Yağmura hasret ve gök
gürültüsü.
Kırmızıydı gül
utangaçtı
Kaçardı ama pek
sevdalıydı.
Sevmesini bilirdi,
belli etmesini sevmezdi.
Her baktığında
gözlerime gözleri
Yeniden hüsran ederdi
beni.
Bir ağustos günüydü
Gösterdin bana son
gülüşünü.
Sanki gidişin
gelişinle aynı gündü
Ne fark ederdi ki?
İkisi de bir ağustos
günüydü
Bir ayın günüydü
Anladım tebessümünü
Biz değiliz artık
diyordu
Bir aralık günüydü
Ve gidenin doğum
günüydü…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder